خودرو

هوندا اف.سی.ایکس کلاریتی از جمله این خودروهاست. شاهکار جدید شرکت ژاپنی هوندا از این نظر یک استثناست چون مسیر طراحی و ساخت خودروهای برقی را برای همیشه دستخوش تغییر خواهد کرد. در این خودروی برقی خبری از باتری‌های حجیم و سنگین نیست و به جای آن راننده تنها هیدروژن به خودرو تزریق می‌کند و این سیستم پیشرفته موتوری خودروست که هیدروژن موجود را به برق تبدیل می‌کند. در حقیقت در هوندا کلاریتی نیروگاه کوچک تولید برق از هیدروژن به کار گرفته شده است.

عنوان هوندا کلاریتی در دنیای خودروسازی عنوان چندان تازه‌ای نیست. به سال 2007 باز می‌گردیم، زمانی که در جریان برگزاری نمایشگاه خودروی لس آنجلس برای نخستین بار از این خودرو رونمایی شد. اما نکته جالب توجه این است که از آن زمان تاکنون نظرات زیادی درباره نگرش جدید به کار گرفته شده در مسیر طراحی و ساخت خودروهای برقی مطرح شده است. به همین دلیل شاهد تقابل بی‌سابقه‌ای از نظرات در خصوص یک محصول خودرویی بوده ایم. همان زمان هوندا اعلام کرد که در نظر دارد شمار بسیار محدودی از این خودرو را تولید کند. هنوز هیچ اعلان رسمی در این زمینه صورت نگرفته است اما برخی شواهد نشان می‌دهند ‌تنها یکهزار دستگاه از این خودرو ساخته می‌شود، رکوردی که برای جاودانه ماندن هر محصول خودرویی کافی است.

هوندا کلاریتی یک خودروی ژاپنی است. پس ‌تعجبی ندارد که در بسیاری از موارد از جمله نرمی فرمان، طراحی داخلی و در عین حال سادگی رانندگی، حرف‌های زیادی برای زدن داشته باشد. اما همه اینها تنها بخش کوچکی از جذابیت این خودروست. مهم‌ترین مشخصه کلاریتی این است که باتری‌های آن برخلاف تمامی خودروهای برقی که تاکنون ساخته شده‌اند به‌وسیله شبکه برق خانگی شارژ نمی‌شود. در کلاریتی شرایط فرق می‌کند. این خودرو به گونه‌ای ساخته شده است که در باک مخصوص آن هیدروژن تزریق می‌شود. یک پیل سوختی، هیدروژن را به جریان برق تبدیل می‌کند و به این ترتیب چرخ‌های کلاریتی به گردش در می‌آیند. اما تولید الکتریسیته در این روش چگونه صورت می‌گیرد؟

طی یک فرآیند نه چندان پیچیده گاز هیدروژنی که وارد خودرو شده است از روی آند که در پیل سوختی تعبیه شده، عبور می‌کند. در این فرآیند هر اتم هیدروژن به یک یون هیدروژن تبدیل می‌شود و در نتیجه، یک تک الکترون‌ آزاد می‌شود. الکترون‌هایی که به این ترتیب آزاد می‌شوند جریان مستقیمی در یک مدار خارجی تولید می‌کنند. یون‌های تولید شده از الکترولیت -که اساس فناوری هوندا در این پیل‌های سوختی است - عبور می‌کنند و به کاتد می‌رسند. در کاتد، این یون‌ها با اتم اکسیژن گرفته شده از هوا ترکیب شده و ‌ آب به عنوان یک محصول جانبی این فرآیند تولید می‌شود. یکی از ابتکار عمل‌هایی که در طراحی و ساخت این خودرو انجام پذیرفته مربوط به استفاده از آب تولیدی است. از آنجایی که غشای الکترولیتی این مجموعه باید همواره مرطوب نگهداری شود، طراحان هوندا ترتیبی اتخاذ کرده‌اند تا آبی که به عنوان محصول جانبی این فرآیند تولید می‌شود برای این منظور مورد استفاده قرار گیرد.

البته تمامی آب تولید شده به کار گرفته نمی‌شود و اضافه آن ‌همراه هوا از لوله اگزوز خودرو خارج می‌شود. بنابر این و باتوجه به آنچه این خودرو در محیط‌زیست منتشر می‌کند، می‌توان مدعی شد که هوندا کلاریتی دوستدارترین خودروی ساخت دست بشر است به‌گونه‌ای که رویای نفس کشیدن زیر اگزوز خودرو گویا اکنون دیگر محقق شده است. با نگاهی به سایر خودروهای برقی شناخته شده روشن می‌شود که حتی این دسته از خودروها نیز دوستدار محیط زیست محسوب نمی‌شوند. این خودروها از الکتریسیته‌ای استفاده می‌کنند که در نیروگاه‌های برق تولید می‌شوند و حال آن‌که این نیروگاه‌ها عمدتا از سوخت فسیلی برای تولید جریان برق استفاده می‌کنند. به همین دلیل این خودروها نیز از حیث آلایندگی محیط زیست دست کمی از خودروهای بنزینی و مبتنی بر سوخت‌های فسیلی ندارند.

شاید تنها نگرانی‌ای که راننده در حین رانندگی در هوندا کلاریتی ممکن است آن را احساس کند، افت سطح هیدروژن تزریقی در خودروست. پشت فرمان خودرو و در قسمت نشانگرها، نشانگر توپی شکلی دیده می‌شود که با توجه به میزان مصرف هیدروژن اندازه و رنگ آن تغییر می‌کند. در مواقعی که مصرف این گاز بالاست نشانگر ، توپی شکل بزرگ و کهربایی رنگ است و زمانی که مصرف آن کاهش می‌یابد از اندازه توپ کاسته شده و به رنگ زرد و سپس آبی در می‌آید.

هوندا کلاریتی از جثه درشتی برخوردار است و شاید به همین دلیل رانندگی با آن در خیابان‌های تنگ و باریک کار چندان ساده‌ای نباشد. کلاریتی از حیث بازده مصرف سوخت با نسخه قبلی و آزمایشی آن تفاوت نسبتا زیادی دارد. در سال 2005 یعنی دو سال پیش از آن‌که نخستین کلاریتی در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس رونمایی شود نمونه اولیه این خودرو ارائه شد. اما به لطف اصلاحاتی که در نمونه اصلی صورت گرفته است باتری جدید لیتیومی آن 40 درصد سبک‌تر و در عین حال 50درصد نیز کوچک‌تر از باتری خودروی سال 2005 است. این اصلاحات موجب‌شده ‌مجموعه کوچک باتری آن به راحتی در زیر خودرو و قسمت عقب آن تعبیه شود. در نتیجه فضای داخلی خودرو تا حد زیادی افزایش یافته و سرنشینان از اتاقی بزرگ‌تر لذت خواهند برد. برخورداری از سیستم ترمز ضد قفل یکی از دیگر نقاط مثبت هوندا کلاریتی است که با وجود آن راننده در شرایط سخت جاده‌ای براحتی می‌تواند چنین خودروی بزرگی را کنترل کند.

نگاهی کلی به هوندا کلاریتی نشان از آن دارد که این خودروساز ژاپنی در میان تمامی هیاهویی که از سوی بسیاری از دیگر رقیبان در زمینه ساخت خودروهای برقی مطرح می‌شود، محصولی متفاوت و شاخص را به بازار عرضه کرده است. هنوز هم بسیاری از شرکت‌های خودروساز، حتی آنهایی که همواره نبض بازارهای بین‌المللی را در دست داشته‌اند، تحت تأثیر بحران اقتصادی قرار دارند که چند سال پیش آغاز شد و پیش‌بینی می‌شود حداقل یک دهه دیگر بسیاری از صنایع را همچنان تحت تاثیر قرار دهد. در این میان شرکت‌هایی همچون هوندا راهی ندارند جز این‌که با ارائه محصولاتی متفاوت و پیشرو توجه مشتریان را به خود جلب کرده و همچنان به حیات خود ادامه دهند. کلاریتی شایسته آن است که خودروی شماره یک هوندا در این چالش جهانی باشد. اما مدیران ارشد این برند خودروساز نباید از این نکته غافل شوند که سایر رقبا نیز بیکار ننشسته و بتدریج محصولات جدید خود در زمینه خودروهای برقی را روانه نمایشگاه‌ها و بازارهای جهانی می‌کنند.

هوندا کلاریتی در یک نگاه

هوندا کلاریتی به‌گونه‌ای ساخته شده است که در باک مخصوص آن هیدروژن تزریق می‌شود. یک پیل سوختی، هیدروژن را به جریان برق تبدیل می‌کند و به‌این‌ترتیب چرخ‌های کلاریتی به گردش در می‌آیند

منابع:‌ ybridcar /Netcarshow

مهدی پیرگزی / جام‌جم

5 سال بعد اسکانیا با تولید اولین کامیون، وارد بازار جدیدی شد که آینده این کارخانه را می‌ساخت. سال 1911 شرکت اسکانیا با عقد توافق‌نامه‌ای با شرکت وابیز (vabis) ادغام شد و به اسکانیا وابیز یا به طور مخفف

درسال 1940 شرکت اسکانیا شاهد تغییر مدیریتی وسیعی بود که باعث شد شرکت با تغییر بسیاری از راهکارها و برنامه‌ها و با جذب مهندسان و نیروهای خلاق و جوان، محصولات مدرن‌تر و مطلوب‌تری را عرضه کند و به این ترتیب رتبه محبوبیت خود را در بازار وسایل حمل و نقل عمومی‌ بهبود قابل ملاحظه‌ای دهد.

اما با شروع جنگ جهانی دوم، همانندسال‌های قبل، شرکت اسکانیا با کاهش تقاضا برای کامیون و اتوبوس‌های عمومی، ظرفیت خالی کارخانجات خود را صرف تولید محصولات نظامی‌ کرد. با پایان جنگ اسکانیا دوباره تولید محصولات اصلی خود را از سرگرفت و توانست در رقابت با شرکت معظم و هم میهن خود، ولوو به جایگاه درخوری دست یابد به طوری که تبدیل به یکی از قوی‌ترین شرکت‌های خودروساز سوئد شد.

در کنار موفقیت‌های ملی، اسکانیا همچنین موفق به حضور در بازارهای جهانی گردید. سال 1969 اسکانیا برای بار دوم در تاریخ خود ادغام را تجربه کرد و این بار این شرکت بزرگ سوئدی ساب بود که با اسکانیا یکی شد و به این ترتیب ساب اسکانیا به دنیا آمد، اما معروفیت و محبوبیت نام تجاری اسکانیا باعث شد ‌مدیریت مجموعه ادغام شده تصمیم به عرضه محصولات تولیدی با برند اسکانیا بگیرد.

در سال 1999 موفقیت‌ها و نام پرآوازه شرکت باعث شد تا سرانجام ولوو که همیشه به عنوان رقیب سنتی اسکانیا معروف بود، برای بهره‌مندی از توان فنی و مدیریتی نهفته در این مجموعه، 50 درصد از سهام اسکانیاساب را بخرد.

به این ترتیب بود که 2 رقیب دیرین با حفظ برندهای مشهور خود و به دور از غوغای رقابت و با هم‌افزایی توانایی‌های 2 مجموعه بزرگ سوئدی روح وایکینگی خود را برای فتح بازار بین‌المللی روانه چهارگوشه دنیا کردند.

دهه 90 را می‌توان دهه توسعه و تولید محصولات متنوع سوئدی در بازار فزاینده وسایط حمل و نقل سنگین نامید. امروزه کامیون‌ها و اتوبوس‌های اسکانیا بازارهای وسیعی در بیشتر کشورهای دنیا دارند و به نوعی قبله آمال و استاندارد صنعت خودروسازی سنگین دنیا حساب می‌شوند.

HISTORY OF SCANIA 
مترجم: آزاده سیدمیرزایی

شرکت‌های شناخته شده در زمینه طراحی و ساخت موتورسیکلت به این شناخت مهم رسیده‌اند و تنها کافی است نگاهی به تازه‌ترین موتورسیکلت‌هایی که در اروپا و آمریکای شمالی طراحی و ساخته شده‌اند، بیندازیم تا ردپای موثر این دو فاکتور را در روند تولید موتورسیکلت‌های جدید به خوبی ببینیم. GT که شاسی فیبر کربنی آن تنها 11 کیلوگرم وزن دارد، کاواساکی Ninja ZX-14 که گرچه چند سالی از ارائه آن می‌گذرد، اما زمانی که ارائه شد قدرتمندترین و سریع‌ترین موتورسیکلت جهان بود و اکنون نیز یکی از برترین‌هاست و حتی یاماها با Gen-Ryu که از آن به لیموزین دنیای موتورسیکلت‌ها یاد می‌شود، همگی مثال‌های هیجان‌انگیزی از به کارگیری فناوری‌های برتر و خلاقیت در صنعت موتورسیکلت‌سازی است.

کاواساکی در صنعت موتورسیکلت‌سازی دنیا از شهرت و اعتبار خاصی برخوردار است؛ اما در چند سال گذشته و با ارائه Ninja ZX-14 رنگ و بوی تازه‌ای به این شهرت جهانی داده است. این موتورسیکلت با برخورداری از توان چشمگیر 200 اسب بخار، حیرت کارشناسان را برانگیخته است. البته کمتر کسی باور می کرد که ادعای مهندسان کاواساکی حقیقت داشته باشد، اما انجام آزمون‌های مختلف این ادعا را ثابت کرد. تا پیش از معرفی Ninja ZX-14 دیگر شاهکار کاواساکی یعنی ZX12 با 178 اسب بخار قدرت برای سالیان طولانی سلطان بلامنازع موتورسیکلت‌های قدرتمند جهان به شمار می‌آمد. از حیث حداکثر سرعت نیز محصولی از سوزوکی به نام GSX1300 Hayabusa با 317 کیلومتر بر ساعت در صدر تمامی موتورسیکلت‌های جهان قرار داشت. این نام از نوعی شاهین ژاپنی الهام گرفته شده است که حین نزدیک شدن به شکار خود تا بیش از 300 کیلومتر بر ساعت سرعت دارد. حداکثر سرعتGSX1300 Hayabusa گرچه در کتاب رکوردهای جهانی گینس نیز به ثبت رسید، اما با ورودNinja ZX-14 همه معادلات، دستخوش تغییرات اساسی شد. موتور 1352سی‌سی که روی این موتوسیکلت سوار شده است در کنار ساختار کاملا آیرودینامیک بدنه و استفاده از پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز دنیا در زمینه ساخت موتورسیکلت، از این نینجا یک جنگجوی تمام‌عیار ساخته است. Ninja ZX-14 در ادامه سری نینجا‌های شرکت کاواساکی ساخته شده است، اما از بعد فنی پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای نسبت به پیشینیان خود دارد. موتور آن 4 زمانه است و با استفاده از سیستم خنک‌کننده مبتنی بر آب، خنک نگاه داشته می‌شود. این موتورسیکلت با حداکثر سرعتی فراتر از 300کیلومتر بر ساعت در حالی که موتور قدرتمند آن 7500 دور در دقیقه می‌چرخد، به رویایی دور از دسترس برای بسیاری از شرکت‌های موتورسیکلت‌سازی حداقل در این چند سالی که پیش‌روی داریم، تبدیل شده است.

این موتورسیکلت 6 دنده با برخورداری از یک سیستم احتراق ویژه که مهندسان کاواساکی به صورت اختصاصی برای این نینجا طراحی کرده‌اند، هیجان یک موتورسواری خیلی پرشتاب را برای راکب خود به ارمغان می‌آورد و این یعنی چند ثانیه‌ای پس از آغاز راندن Ninja ZX-14 و خیلی زودتر از آنچه بتوانید تصور کنید، به سرعتی باور نکردنی دست خواهید یافت. البته وزن این موتورسیکلت قابل توجه است، چراکه بدون شک 215 کیلوگرم برای یک موتورسیکلت وزن زیادی است، اما اگر تمامی سیستم‌های پیچیده موتوری آن را در یک لحظه در ذهن تصور کنید احتمالا باید چنین رقمی را منطقی بدانیم.

نینجا ایکس 14 گرچه موتورسیکلتی گران با قیمتی بیش از 14 میلیون تومان است، اما هم‌اکنون در بسیاری از کشورهای جهان تبدیل به انتخاب برتر عاشقان موتورسواری شده است. از سوی دیگر موتورسیکلت‌های شاخص زیادی وجود دارند که شاید از حیث کاربردی بودن به پای این نینجا نرسند با این حال آنقدر ویژگی‌های بارز دارند که دل برخی از علاقه‌مندان به موتورسیکلت را در لحظه حساس تصمیم‌گیری برای خرید دچار تردید خواهند کرد. به عنوان مثال GT شرکت رنارد ظاهر نسبتا عجیبی دارد، اما بسیار سبک است. وزن کم یک مشخصه تحریک‌کننده است تا توجه علاقه‌مندان به موتورسیکلت به آن جذب شود، اما قیمت نجومی 144 میلیون تومانی این انتخاب هیجان‌انگیز را تنها برای شمار محدودی از علاقه‌مندان به موتورسیکلت در سراسر جهان دست یافتنی می‌کند. اجازه دهید نگاهی به کارخانه سازنده این موتورسیکلت فوق گران بیندازیم.

در اروپا، استونی کشور چندان مهمی به شمار نمی‌آید، اما هر از گاهی در صنعت موتورسیکلت‌سازی این کشور کوچک اتفاقات جالب توجهی روی می دهد. ظهور مجدد موتورسیکلت‌هایی به سبک و سیاق دوران پیش از جنگ جهانی دوم، البته با این تفاوت که موتورها و ساختار‌های کنترلی و برقی آنها تفاوت زیادی کرده‌اند، یکی از این اتفاقات هیجان‌انگیز است. شرکت موتورسیکلت‌سازی نه چندان معروف رنارد از امسال تولید سری گران‌قیمت GT خود را آغاز کرده است. کل شاسی این موتورسیکلت از فیبر کربنی است. پس اگر با رقم 11 کیلوگرم در برابر مشخصه وزن آن روبه‌رو شدید چندان تعجب نکنید. با این حال از یاد نبریم که استفاده از فیبر کربنی در ساختار موتورسیکلت محدودیت‌های زیادی نیز به همراه دارد که شاید مهم‌ترین آنها سادگی ظاهر و محدودیت‌های گسترده در زیباسازی آن باشد. موتور این موتورسیکلت 1200 سی‌سی، 130‌اسب‌بخار توان دارد. کل وزن موتورسیکلت 190 کیلوگرم است و این یعنی زمانی که سوار بر آن می‌شوید و با سرعت بالای 200 کیلومتر بر ساعت می‌رانید باید توجه زیادی به هدایت دقیق آن داشته باشید. در این موتورسیکلت حتی چرخ‌ها نیز از فیبر کربنی هستند. البته سایر قطعات کوچک آن از آلومینیوم ساخته شده‌اند. ابتدا این قطعات با استفاده از سیستم‌های پیشرفته رایانه‌ای به طور سه‌بعدی طراحی و مدلسازی شده و سپس با استفاده از ماشین‌آلات CNC از بلوک‌های بزرگ آلومینیومی تراشیده می‌شوند. این که این قطعات نه به روش قالب‌گیری بلکه با تکیه بر ماشین‌آلات CNC ساخته شده‌اند خود یک مزیت بزرگ به شمار می‌آید.

شرکت رنارد این محصول شیک و تا حد زیادی لوکس را برای استفاده در جاده طراحی کرده است و برای آن که آن را موتورسیکلتی متفاوت عنوان کرد در تبلیغات آن چنین آورده است: «زمانی که سوار بر موتورسیکلت 140 میلیون تومانی خود می‌شوید قطعا متفاوت خواهید بود چون سوار بر تنها موتورسیکلت کربنی جهان شده‌اید.»

سیستم‌های هیبرید یا همان دوگانه‌سوز عمدتا در صنایع خودروسازی به کار گرفته می‌شوند، اما چندان جای تعجبی ندارد که این فناوری به تدریج وارد دنیای موتورسیکلت‌ها نیز ‌شود. شرکت‌های شناخته شده موتورسیکلت‌سازی در جهان برای این‌که در این رقابت جدید عقب نمانند، دست به کار شده و مدل‌های مفهومی محصولات هیبریدی خود را ارائه کرده‌اند.

یاماها یکی از این شرکت‌هاست که با معرفی موتورسیکلت دوگانه‌سوز خود موسوم به Gen-Ryu در نمایشگاه توکیو ظاهر شد؛ اما شکل و شمایل این محصول هیچ شباهتی به موتورسیکلت‌های دو چرخ دنیا ندارد. برخورداری از یک موتور 600 سی‌سی بنزینی و یک موتور برقی جانبی، این موتورسیکلت را در میان تمامی موتورسیکلت‌های جهان شاخص کرده است. بدنه پهن که به نظر می‌رسد به اندازه کافی برای افزایش ضریب ایمنی موتورسیکلت سوار کافی باشد آن را بیشتر شبیه یک لیموزین کوچک کرده است.

به لطف فناوری مخصوصی که مهندسان یاماها برای کاهش سر و صدا در این محصول هیبریدی به کار برده‌اند، راکبان این موتورسیکلت برخلاف سایر موتورسواران که سرو صدای زیادی را هنگام راندن موتورسیکلت خود تحمل می‌کنند، دنیای ساکتی را تجربه می‌نمایند. تا آنجاکه راکب می‌تواند با استفاده از فرامین صوتی، سیستم ناوبری آن را کنترل و هدایت کند. مهندسان یاماها انبوهی از فناوری‌های نوین را در این لیموزین کوچک جای داده‌اند. به عنوان مثال می‌توان به تلفن همراه، سیستم اختفای چراغ‌های جلو، دوربین عقب و در نهایت نمایشگر LCD در قسمت داشبورد اشاره کرد. کارشناسان، این موتورسیکلت را در ردیف محصولات لوکسی می‌دانند که به احتمال زیاد طرفداران زیادی برای خود دست و پا نخواهد کرد؛. اما به هر حال تلاش هیجان‌انگیز یکی از برترین و بزرگ‌ترین سازندگان موتورسیکلت در جهان، راه را برای طراحی و ساخت نسل آتی موتورسیکلت‌های هیبریدی هموار کرده است، قابل تقدیر و توجه ویژه است.

رکوردهای جدید در نسلی متفاوت از موتورسیکلت‌ها

موتورسیکلت GT شرکت Renard با وجود شاسی فیبر کربنی خود تنها 11 کیلوگرم وزن دارد.

شکل و شمایل محصول جدید یاماها (Gen-Ryu) هیچ شباهتی به موتورسیکلت‌های دو چرخ دنیا ندارد.

مهدی پیرگزی / جام‌جم

شرکت‌های موتورسازی یکی پس از دیگری وارد این عرصه می‌شوند و در کنار توجه به زیبایی و کارایی محصولات خود، فاکتور ایمنی را نیز به عنوان یک اصل در نظر می‌گیرند. در میان تمامی برندهای سرشناس دنیای موتورسیکلت‌سازی، بی.ام.و پیشروتر از همه بوده است.

این شرکت با آغاز برنامه‌ای موسوم به مفهوم ایمنی ارتقایافته

بی.ام.و این نگرش را با یکی از سوپر محصولات خود یعنی

در چشم‌انداز جدید بی.ام.و سیستم هوشمندی طراحی شده است که در صورتی که این موتورسیکلت‌ها به هر دلیلی دچار سانحه یا حادثه شوند، پیام اضطراری به پایگاه‌های از پیش تعریف شده‌ای ارسال ‌شود تا در اولین فرصت نیروهای امدادی به کمک موتورسیکلت سوار بشتابند. البته این ابتکار عمل صرفا برای کمک به موتورسیکلت سوار در زمان پس از وقوع حوادث است.

در چشم‌انداز ارتقای سطح ایمنی راکب و موتورسیکلت، نصب دوربینی کوچک در قسمت جلویی موتورسیکلت تعریف شده است. وظیفه این دوربین بررسی علائم جاده‌ای نظیر حداکثر سرعت یا وضعیت جاده پیش‌روی است. داده‌هایی که به این ترتیب به دست می‌آیند مورد پردازش قرار گرفته و براساس آن پیشنهادها یا هشدارهایی در نمایشگر کوچک پیش‌روی راکب به نمایش درمی‌آید تا وی بهترین و بی‌خطرترین تصمیمات را هنگام موتورسواری اتخاذ کند. همچنین بخش مهمی از این نگرش نوین شامل طراحی شبکه یکپارچه و البته هوشمندی میان موتورسیکلت‌هاست. به طوری که هرگاه یکی از اعضای این شبکه با شرایط جوی نامساعد یا موانع جاده‌ای روبه‌رو شد بسرعت اطلاعات لازم و هشداردهنده به سایر موتورسیکلت‌های عضو شبکه ارسال می‌شود.

به این ترتیب راکبان این موتورسیکلت‌ها تا پیش از قرار گرفتن در شرایط و موقعیت‌های جدید، زمان کافی برای تغییر مسیر احتمالی خود خواهند داشت.

منبع: gizmag

 به رغم این که در 2 یا 3 دهه گذشته تصور این که روزی بتوانیم هدایت اتومبیل‌های خود را به رایانه‌هایی بسپاریم که به جای راننده، مسوولیت هدایت اتومبیل را در مسیر حرکت به عهده گیرند دور از ذهن به نظر می‌رسید، اما امروزه از گوشه و کنار دنیا خبرهایی درباره موفقیت شرکت‌های بزرگ و پیشگام در این عرصه در زمینه ساخت خودروهای هوشمند بی‌نیاز از راننده به گوش می‌رسد.

این اخبار نویدبخش آن است که بسیار زودتر از آنچه تصور می‌کردیم این ایده‌ها به واقعیت مبدل شده‌اند و شکی نیست که انفجار فناوری در عرصه دیجیتال، نقش موثری در این رابطه داشته است. در ابتدا به نظر می‌رسید که مجهز بودن به فناوری‌های جدید دیجیتال تنها ویژگی اتومبیل‌های لوکس و تجملی باشد، اما امروزه سیستم‌های صوتی و تصویری پیشرفته، سیستم‌های امنیتی و همچنین بسیاری از فناوری‌ها نظیر سنسورهای عیب‌یاب خودروها، دزدگیرها و حتی سیستم موقعیت‌یاب جهانی (GPS) از ویژگی‌های معمولی اتومبیل‌های مدرن و امروزی محسوب می‌شوند و این گونه‌ است که این خودروها را می‌توان از خودروهای نسل قدیم متمایز کرد.

موفقیت خودروهای گوگلی در مراحل آزمایشی

اگر قدری عمیق‌تر مسیر تحول خودروها از گذشته تا به امروز را مورد بررسی قرار دهیم متوجه خواهیم شد که این فناوری‌ها دست به دست هم داده و در کنار هم امکانات و تجهیزاتی را ایجاد کرده‌اند که زمینه اصلی طراحی و ساخت خودروهای بدون راننده بوده است.

براساس پیش‌بینی‌های انجام شده توسط لری بورنز، مدیر بخش تحقیق و توسعه شرکت جنرال موتورز، نسل اول خودروهایی که مستقل از راننده هستند تا سال 1394 / 2015 میلادی به بازار عرضه خواهد شد. اگرچه این فناوری برای راندن خودروها در مسیرهای شلوغ و پررفت و آمد نیاز به کمک‌راننده خواهد داشت، اما می‌تواند به گونه‌ای که به طور کامل مستقل از راننده باشد در بزرگراه‌ها حرکت کند. با تحقق وعده‌های جنرال موتورز شاهد انقلاب عظیمی در صنعت حمل و نقل در سطح دنیا خواهیم بود.

این خودرو با داشتن سیستم‌های راداری، سنسورهای حرکتی و سیستم‌های هشدار جاده‌ای و همچنین سیستم‌های کنترل ماهواره‌ای حوادث رانندگی و ترافیک شهری و برون‌شهری را به میزان قابل توجهی کاهش خواهند داد. علاوه بر این خودروهای هوشمند برخلاف انسان، هیچ‌گاه قوانین راهنمایی و رانندگی را زیرپا نگذاشته و حتی حق‌تقدم عابر پیاده و دیگر خودروها را نیز رعایت خواهند کرد. سالانه بیش از 100 میلیون نفر جان خود را به علت تصادفات رانندگی از دست می‌دهند و این در حالی است که در 90 درصد این موارد خطای انسانی منجر به وقوع حوادث رانندگی می‌شود.

محققان امیدوارند با استفاده از سیستم‌های هوشمند، خطای انسانی به عنوان یکی از عوامل اصلی در بروز سوانح رانندگی از میان برداشته شود و در نتیجه مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی تا حد امکان به حداقل کاهش یابد. یکی از فناوری‌هایی که در آغاز سال جاری میلادی به عنوان 10 فناوری برتر سال 2010 ‌/‌ 1389 معرفی شد، اتومبیل‌های بدون راننده گوگل بود.

اتومبیل گوگل مجهز به حسگرهای رادار، یک مسافت‌یاب لیزری و همچنین دوربین‌های ویدئویی است که با استفاده از این امکانات حتی از دیگر رقبای خود نیز پیشی گرفته و نه‌تنها قادر است در بزرگراه‌ها به خوبی حرکت کرده و مانور دهد، بلکه با استفاده از فناوری‌هایی نظیر سیستم نقشه‌برداری منحصر به فردی که دارد، در شهرهای پررفت و آمد نیز تردد خواهد کرد. اتومبیل‌های بدون راننده گوگل در کنفرانس TED که در روزهای پایانی سال 1389 (اوایل سال جاری میلادی)‌ برگزار شد، شرکت‌کنندگان را به گردش برد و به این ترتیب این افراد موفق شدند به عنوان نخستین مسافران اتومبیل آینده، با امکانات این وسیله حمل و نقل هوشمند آشنا شوند.

نفوذ فناوری‌های دیجیتال در خودروسازی

هوشمندی از جمله ویژگی‌هایی به شمار می‌رود که این روزها به همه ابعاد زندگی انسان‌ها نفوذ کرده است. یکی از حوزه‌هایی که با نفوذ پدیده هوشمندی با تحولات شگفت‌انگیزی مواجه شده، صنعت خودروسازی است.

به نظر می‌رسد همان‌طور که امروزه بدون وجود بسیاری از فناوری‌های نوین دیجیتالی که به عنوان یکی از نیازهای مهم و روزمره زندگی انسان مطرح شده‌اند با مشکلات بسیاری مواجه می‌شویم، خودروهای هوشمند نیز بتوانند بسیاری از ابعاد زندگی بشر را تحت تاثیر خود قرار دهند.

گوگل به عنوان یکی از پیشگامان در صنعت ساخت خودروهای هوشمند پس از موفقیت‌هایی که در بسیاری از حوزه‌های مختلف از آن خود ساخته بود، قدم به این عرصه گذاشت تا با ارائه خدمات جدید در این زمینه و مشارکت در پروژه‌های تحقیقاتی که درباره ایجاد تغییراتی اساسی در سیستم حمل و نقل شهری انجام می‌شد، نقش موثری را در خلق تصویری جدید از آینده حمل و نقل عمومی شهری برعهده گیرد. بررسی‌های آزمایشی انجام شده روی خودروهای گوگل حاکی از آن است که این اتومبیل‌ها در کاهش حوادث ترافیکی و همچنین بهبود مصرف سوخت نقش بسیار مهمی را بر عهده داشته‌اند.

این خودرو تاکنون بیش از 220 هزار کیلومتر را با موفقیت طی کرده و گوگل امیدوار است پس از جلب رضایت و موافقت مسوولان تا هفت سال آینده این فناوری را در عرصه حمل و نقل عمومی مورد استفاده قرار دهد. این در حالی است که از سوی دیگر، استفاده از این فناوری‌های جدید در خودروهای آینده موجب خواهد شد تا افراد در حین رسیدن به مقصد بتوانند به امکانات مختلفی نظیر همان‌هایی که در محیط خانه یا محل کارشان در اختیار دارند دسترسی داشته باشند. بنابراین چندان دور از انتظار نخواهد بود که در نسل آینده خودروها، علاوه بر اطلاعات مربوط به موتور و سیلندر، اطلاعات مربوط به سیستم‌عامل نیز از مشخصه‌های مهم خودروها محسوب شود. به این ترتیب فناوری‌های دیجیتال می‌تواند صنعت خودروسازی را در مسیری پیش ببرد که نه‌تنها پرونده مرگ انسان‌ها براثر تصادفات رانندگی برای همیشه بسته شود، بلکه خودروها بتوانند موجبات سرگرمی و آرامش سرنشینان خود را نیز تا رسیدن به مقصد فراهم کنند.

رقابت تنگاتنگ خودروسازان بزرگ

به گفته کارشناسان خودرو تا سال 1405 شمسی، سامانه‌های هوشمند مبتنی بر پردازش اطلاعات، کنترل خودروهایی که در راه‌های درون‌شهری و برون‌شهری تردد می‌کنند را بر عهده خواهند گرفت. بسیاری از خودروهای امروزی به سیستم‌های موقعیت‌یاب مجهز بوده و با استفاده از اطلاعاتی که از طریق این سیستم‌ها به دست می‌آورند از وضعیت راه‌ها و ترافیک شهری و حتی بین‌شهری مطلع شده و بر این اساس سریع‌ترین راه را برای رسیدن به مقصد انتخاب می‌کنند، اما ایده ارتباط بین خودروها و پردازش اطلاعات جاده‌ای، ساخت خودروهای آنلاین را امکان‌پذیر ساخته و حرکت خودروها را بدون حضور راننده امکان‌پذیر می‌سازد.

شرکت فولکس نیز اعلام کرده است که موفق به ساخت خودرویی جدید شده که می‌تواند مسافت‌های طولانی را بدون نیاز به راننده طی کند. در خودروهایی که تحت عنوان خودروهای بدون راننده طراحی می‌شوند به‌رغم حضور راننده، خودرو به صورت اتوماتیک در مسیر خود به حرکت ادامه خواهد داد.

فولکس واگن که از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی آلمان است از 3 سال پیش به این فکر افتاده بود که نسل جدیدی از خودروهای هوشمند را به بازار عرضه کند و به این ترتیب با ساخت این خودروی جدید این شرکت هم قدم به عرصه رقابت شرکت‌های بزرگی گذاشت که در تلاش هستند با افزودن ویژگی‌ها و امکانات منحصر به فرد به نسل جدید خودروهای تولیدی خود، رتبه نخست این رقابت جهانی را از آن خود سازند. خودروی بدون راننده ساخته شده توسط این شرکت می‌تواند بدون نیاز به حضور راننده در یک مسافت طولانی و با سرعت متوسط 130 کیلومتر در ساعت در آزادراه‌ها حرکت کند. به گفته مدیر بخش تحقیقاتی این شرکت، ویژگی‌ منحصر به فرد این خودروی هوشمند این است که از وقوع هرگونه‌ حادثه‌ای در هنگام تردد جلوگیری خواهد کرد و به این ترتیب می‌توان انتظار داشت که عرصه دیجیتال، مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی را به صفر نزدیک کند.

علاوه بر این مایکروسافت نیز همکاری‌های جدیدی را برای تولید خودروهای هوشمند با شرکت بزرگ خودروسازی تویوتا آغاز کرده است و اینها همه نشان می‌دهد که جنبش‌هایی در صنعت خودروسازی شکل گرفته که می‌تواند آینده این صنعت را دستخوش تحولات اساسی کند، اما برای این که بتوانیم با اطمینان از عملکرد این سیستم‌ها، هدایت وسایل نقلیه را در مسیرهای شهری و برون‌شهری به این فناوری بسپاریم باید مطمئن باشیم که آیا این سیستم‌ها در برابر آلودگی به ویروس‌های کامپیوتری ایمن هستند یا نه. با حضور اتومبیل‌های هوشمند در بازار، دارندگان خودرو از نگرانی همیشگی خود مبنی بر سرقت خودروها تا حدود زیادی درخواهند آمد، اما مشکل جدیدی به نام هک کردن اتومبیل و ویروس‌های اتومبیلی جایگزین آن خواهد شد. بنابراین شاید باید حدود 10 سال دیگر منتظر بمانیم تا شاهد تردد این خودروها در شهرها باشیم، اما آیا ممکن است تا آن زمان از فناوری‌های جدیدتری رونمایی شود که شاید در حال حاضر هیچ ایده‌ای درباره آنها در ذهن نداشته باشیم؟

فرانک فراهانی جم / جام‌جم

منابع:

Nytimes -Bbe.co.uk

Smartcars.co.nz

به گزارش ایسنا ، بنا بر گزارشات سازمان یونیسف، در حال حاضر حدود 110 میلیون مین زمینی در خاک بسیاری از کشورها وجود دارد که از جنگ های 50 سال پیش به جا مانده‌اند.

با وجود تلاش‌های شرکت های دیگر برای مکانیابی و زدودن این مینها، مسأله‌ای که تاکنون حل نشده طولانی و پرزحمت بودن این فرآیند است. شرکت دیگر به جای صرف وقت برای مکان یابی دقیق و خنثی کردن این دستگاه ها، به سادگی با استفاده از دستگاه دی-3 خود آنها را کوبیده و منفجر می‌کند.

این دستگاه کنترل از راه دور از قابلیت به کار انداختن مین با استفاده از کوبش زنجیره‌ای یا مانند شخم زن تا عمق 25 سانتی‌متری برخوردار است.با جایگزینی ابزارهای دیگری مانند بیل یا چنگک می‌توان از این دستگاه برای کاربری‌های دیگری مانند پاکسازی گیاهان یا زباله استفاده کرد.

بدنه این دستگاه کاملا از صفحه استیل بوده و از یک شاسی V شکل برای منحرف کردن نیروی انفجار از دو سوی آن برخوردار است.این خودرو می‌تواند مین های ناحیه‌ای به وسعت 1000 متر مربع را پاکسازی کند.

عاملان این خودرو می‌توانند آن را از فاصله حداکثر 500 متری نیز کنترل کنند، گرچه فاصله 50 تا 300 متری توصیه شده است. همچنین یک سپر قابل حمل انفجار نیز برای کاربر وجود دارد که وی را از قطعات پرتابی محافظت می‌کند.

به گزارش مهر، تجربه نقاشی کشیدن بر روی بخار شیشه خودروها تجربه ای است که از کودکی در ذهن هر فردی نقش بسته است، تجربه ای که شاید هنوز در فرصت های مناسب تکرار شوند.

گروهی از مهندسان و طراحان شاخه Kansei1 طراحی شرکت تویوتا بر اساس همین خاطرات کودکانه، نقاشی بر روی شیشه خودروها را به گونه ای جدید و به سبک فناوری های قرن 21 امکان پذیر کرده اند.

این محققان نمونه اولیه فناوری را تولید کرده اند که می تواند سطح داخلی شیشه خودروهای تویوتا را به یک ابزار لمسی «واقعیت افزوده» تبدیل کند که به سرنشینان خودرو امکان می دهد با مناظری که از پشت شیشه می بینند تعامل برقرار کنند.

این فناوری که «پنجره ای به جهان» نامیده می شود بر اساس پنج طرح ذهنی ابداع شده است. طرح اول «ترسیم در حرکت» نام دارد و به مسافران امکان می دهد در هنگام حرکت با استفاده از انگشتان خود با خط کشیدن به دور مناظری که می بینند بر روی شیشه نقاشی بکشند.

زمانی که خودرو حرکت می کند، این نقاشی به تصاویر واقعی که فرد از روی شیشه به دور آنها خط کشیده متصل باقی خواهند ماند، برای مثال در صورتی که فرد تصویر یک درخت در کنار یک برکه را از روی صحنه ای که در پیش چشم دارد بر روی شیشه کشیده باشد، درخت و برکه با یکدیگر در یک راستا باقی خواهند ماند تا زمانی که فرد آنها را با انگشت به کناری بزند.

همچنین مشابه عملکرد تلفن های هوشمند که کاربر می تواند بر اساس آن با استفاده از انگشتان خود تصویر را بزرگنمایی کند، سرنشینان تویوتا می توانند تصاویری که از پشت شیشه مشاهده می کنند را با حرکت انگشت ها بزرگنمایی کرده و حتی میزان فاصله جسم یا مناظر تا خودرو را بر روی شیشه خودرو مشاهده کنند.

همچنین سرنشینان می توانند با استفاده از برنامه ای دیگر، نام موضوع یا منظره ای که در پیش رو دارند را به زبان محلی که در حال عبور از آن هستند دیده و بشنوند.

در نهایت برنامه «صورت فلکی مجازی» که بر روی شیشه سقف خودرو قرار می گیرد، می تواند اطلاعاتی را درباره صور فلکی که از سقف خودرو در آسمان دیده می شوند را مشخص کرده و نمایش دهد.

با وجود اینکه مرکز طراحی Kansei1 شرکت تویوتا هیچ اطلاعاتی را درباره نحوه عملکرد دقیق این فناوری، برای مثال چگونگی درک شیشه خودرو از زاویه دیدی که سرنشین نسبت به آن دارد، ارائه نکرده است، تاکنون دو نمونه عملیاتی از این فناوری را تولید کرده و در نمایشگاه ماه گذشته «حمل و نقل آینده ما در امروز» در بروکسل به نمایش گذاشته است.